Column: de perfecte moeder

De perfecte moeder schreeuwt niet tegen haar kinderen, kan prima alles met elkaar combineren en is vooral relaxt. Het is tegenwoordig helemaal hip om te laten zien hoe gemakkelijk het moederschap is. Jij bent 100% zen en de kinderen zijn lief, maken nooit ruzie en kleding blijft altijd schoon (hoe dan?!). Denk je nu, maar Francis die moeder ben ik niet? Geen paniek want met de juiste tools kan iedere moeder de perfecte moeder in zichzelf vinden. Of hoe sommigen beweren: wordt de moeder die jij wilt zijn! Het is zelfs aan te raden om voor een stukje extra empowerment om half 5 de wekker te zetten. Ideaal om in stilte een latte met amandelmelk te drinken én voordat de zon opkomt een yogales te volgen.

De perfecte moeder word je dus niet vanzelf, op Facebook zie ik verschillende cursussen en coachtrajecten voorbijkomen. Voornamelijk georganiseerd door mede mama’s die beweren het wiel uitgevonden te hebben. Dit alles natuurlijk om jou te helpen, want het kan altijd beter toch? Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: de perfecte moeder ben ik niet. Niemand overigens, laten we daar duidelijk in zijn. De perfecte moeder bestaat niet, alleen een échte moeder. Die elke dag haar uiterste best doet met alle liefde die ze bezit. Gaat er (helaas) geen enkele dag zoals gepland en ze verheft ook weleens haar stem tegen haar kroost. Wanneer mijn kinderen na de derde keer waarschuwen niet luisteren ben ik niet meer lief of vol begrip. Ook niet tijdens een driftbui in de supermarkt of op dagen waarop alles zo verschrikkelijk tegenzit. Ik verlies dan weleens mijn geduld. Dat is toch normaal? Net zo normaal dat je vloekt wanneer er een hamer op je teen valt. Toch bijzonder, want ik heb daar nog nooit een cursus van voorbij zien komen. Dat je dan roept ‘’lieve bloemetjes’’ of iets dergelijks, want schreeuwen kan natuurlijk niet. Maar de perfecte moeder (willen) zijn is tegenwoordig de norm.

Lieve mama’s, laten we alsjeblieft de lat voor elkaar niet zo hoog leggen. Het moederschap is al zwaar genoeg zónder dat we elkaar bekritiseren of de schijn ophouden. Ben eerlijk, praat er eens over met een vriendin: dikke kans dat zij met hetzelfde worstelt. Met die boodschap sluit ik mijn column af en zet ik er een punt achter, het is namelijk tijd om tegen mijn kinderen schreeuwen.

Liefs Francis

Laat weten wat je van deze column vindt bij de reacties hieronder, op Facebook of Instagram. Je mag ook altijd contact met mij zoeken via de contactpagina.

Nieuwsbrief100
Facebook252
Instagram1k
LinkedIn1k


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.