mamazetkoers help mijn kind stoppen met de speen

In dit artikel ga ik niet de voor- en nadelen van een speen uitleggen, ik vind dat elke ouder deze keuze voor zichzelf en voor hun kindje moet bepalen. We zijn er niet om elkaar hierover te (ver)oordelen, alles is goed. Waarom dan wel dit artikel: help mijn kind stoppen met de speen?  Graag deel ik onze ervaringen met een speen, wanneer onze kindjes stopte met hun speen en hoe we dit gedaan hebben. Ik hoop elke moeder te stimuleren haar gevoel te volgen en te inspireren met mijn ervaringen en tips. Hoe stopte jouw kindje met de speen? Laat het me weten bij de reacties hieronder.

Mijn ervaringen stoppen met de speen

Zowel Ize en Luke hadden vanaf hun geboorte een speentje en sinds afgelopen weekend heeft ook Luke geen speen meer. Hoe fijn de speen in hun baby- en dreumestijd ook was, we zijn enorm trots dat ze uiteindelijk slapen zonder speen. Al gaat dat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Wel hebben we altijd gekeken naar het kind, niets geforceerd en gewacht totdat ze er zelf aan toe zijn. Dit is ook mijn grootste advies: luister en kijk naar je kindje en wacht het juiste moment af. Want geloof me: dat komt vanzelf. Er zijn ook kindjes die duimen, de duim hak je er niet zomaar af, waarom zou je dat bij een speentje dan wel doen?

Onze kindjes hadden tot ongeveer hun 2e verjaardag de speen ook overdag en daarna alleen tijdens de slaapjes.

Ize

Onze dochter was 3 jaar en 2 maanden toen ze uit zichzelf aangaf geen speen meer nodig te hebben. Ik vond dat best lastig omdat ik wist dat ze een paar dagen daarna buisjes zou krijgen. De twijfel sloeg toe: was dit wel het juiste moment? Mijn man en ik hebben namelijk altijd gezegd dat we door zouden pakken wanneer dat moment kwam. De eerste keer die dag dat ze aangaf geen speen meer te willen heb ik dan ook een beetje genegeerd [sorry-not-sorry, eerlijke moedergedachte]. Toch was onze kleine eigenwijze dame vastberaden en gaf ze het nog een paar keer aan. Dit heeft me doen besluiten om samen de spenen in een enveloppe te doen en te ‘versturen’ naar baby’s die hem wél nodig hebben.

Dat stuk ging erg gemakkelijk, alleen de eerste avond was er veel verdriet. Ik denk dat het besef toen pas echt doordrong bij de kleine dame. Het voordeel van wachten totdat ze eraan toe zijn is dat je op dit moment kan uitleggen dat ze er zelf voor gekozen hebben. Natuurlijk kunnen ze op die leeftijd nog niet altijd de gevolgen goed inschatten, maar je bent als ouder dan niet de slechterik die hem heeft afgepakt. De volgende ochtend was ze wat eerder wakker maar de eerste nacht ging super goed. De volgende dagen heeft ze er nooit meer naar gevraagd, zelfs niet nadat ze buisjes had gekregen. Trots op haar, ze was dan ook echt klaar met die speen!

Luke

Heel eerlijk? Ik dacht hij heeft die speen nog als hij 16 is. Het kleine mannetje is super zuinig op zijn speentjes. Vanaf dat hij zes maanden oud is heeft hij drie speentjes in bed en die had hij tot afgelopen weekend nog steeds. Dit in tegenstelling tot zijn zus die er regelmatig eentje kapot beet. Volgende week wordt hij 3 jaar, man waar blijft de tijd.

Hij verraste me dus enorm door te zeggen dat hij geen speentje meer wilde. Hij gaf aan dat hij een grote jongen is en zijn ‘pipi’, zoals hij die noemde, in de prullenbak mocht. Mijn kleine ventje die niet meer zo klein is. Ik vond het nu moeilijker om door te pakken, hij is de kleinste en blijft daarmee altijd mijn baby lijkt het wel, maar dit hebben we wel gedaan (gelukkig). Net als bij Ize de spenen in een enveloppen en via de voordeur door de brievenbus naar buiten. Uitgelegd dat de postbode zijn speentjes dan komt ophalen en naar een baby brengt. Dat het in de praktijk zo niet werkt, hoeft hij natuurlijk niet te weten. Op een gegeven moment ging Luke helemaal op in zijn spel en heb ik snel de enveloppe uit de voortuin gevist en opgeborgen in de meterkast, ‘voor het geval dat’.

Maar we zijn trots: het ging namelijk hartstikke goed. Natuurlijk heeft hij er een paar avonden moeite mee gehad en vroeg hij zelfs of we geen nieuwe voor hem wilde kopen, die wijsneus. Nu een paar dagen later slaapt hij als een roosje. Stiekem ben ik erg blij dat hij zijn speentje nu weg heeft gedaan, dit is beter voor zijn gebit. Je kunt aan zijn tanden goed zien dat hij een speentje heeft gehad. Dat had Ize overigens ook en dat is allemaal goed gekomen, daar gaan we dan nu ook vanuit.

5 tips/manieren om te stoppen met de speen

Het enkel alleen innemen van de speen is voor de meeste kindjes niet voldoende, want mama heeft immers de speen in haar bezit. Het helpt kinderen enorm om er fysiek afscheid van te nemen. Hier volgen 5 manieren hoe je dit kunt doen:

  • Een uitgelezen kans is tijdens de Sinterklaas periode. Je kleintje geeft zijn speentje dan aan baby-piet door hem in de schoen te doen. Die heeft hem immers veel harder nodig dan jouw kleintje en misschien geeft de Sint hem nog wel kleinigheidje?
  • Doe de speen in een enveloppe en post hem. Dat kan door hem fysiek te posten in een PostNL inleverpunt of brievenbus maar je kunt hem ook zoals ik heb gedaan door de brievenbus van binnen naar buiten duwen. Haal wel ongezien de enveloppe weg, je kunt dan vervolgens je kleintje laten zien dat de postboden de speen ook ‘echt’ heeft meegenomen.
  • Er zijn ook speciale boeken die je samen met je kindje kunt lezen over het stoppen met de fopspeen. Aan het einde van het boek gaat je kindje (net als in het boek) zonder speen slapen. Er zijn verschillende boeken waarin op verschillende manieren afscheid genomen wordt van de speen. Je hoeft alleen het boek te volgen. Dit gaat stap voor stap in plaats van direct zonder speen. Deze manier is ook ideaal wanneer jij als ouder de eerste stap wilt zetten naar een speenvrij leven 🙂 .
  • De speen is kwijt. Dit kan daadwerkelijk het geval zijn maar je kunt ook doen alsof. Je kan de speen werkelijk nergens vinden, je geen reserve hebt en de winkels al gesloten zijn. Er zit dan simpelweg niets anders op dan slapen zonder speen. Leg dit aan je kindje uit. Deze manier kun je ook toepassen wanneer de laatste speen kapot is gebeten.
  • Als laatste: de prullenbak in! Laat je kindje tegen de speen zeggen dat hij hem niet meer nodig heeft en fysiek weggooien in de prullenbak. Zorg er wel voor dat je de zak van de prullenbak daarna vervangt, je wil niet dat hij alsnog de prullenbak op zijn kop zet omdat hij echt niet zonder kan. De speen moet echt weg zijn.

Tot slot..

Ik hoop dat je iets hebt aan dit artikel, weet dat ik me ervan bewust ben dat het niet bij iedereen gemakkelijk gaat. Dat is in de eerste plaatst afhankelijk van je kindje, ieder kind hecht zich namelijk anders aan de speen, maar ook van jou als ouder. Als ik terugkijk zijn er super veel momenten overdag te benoemen dat ik Luke zijn speen gaf uit gemak. Dan is het net wat makkelijker koken, de was doen of even zelf helemaal niets te hoeven. Dat is natuurlijk prima, vindt een moment waarop je er samen klaar voor bent. Het ene kindje is er eerder aan toe dan het andere kindje en jij als ouder kunt dat het beste inschatten. Niets moet, uiteindelijk stoppen ze allemaal vanzelf.

Natuurlijk geeft de tandarts, de logopediste en de verpleegkundige op het consultatiebureau een ander advies. Blijf alsjeblieft naar je moedergevoel luisteren, jij kent je kindje het beste en de professionals kijken alleen naar de gemiddelden cijfers. Niemand is gemiddeld, wij ook niet. Heeft jouw kindje een speen en ging het stoppen met de speen gemakkelijk? Laat het me weten bij de reacties hieronder, op Facebook of Instagram.

Lees hier meer artikelen in de categorie moederschap.

Liefs Francis

Nieuwsbrief100
Facebook252
Instagram1k
Pinterest20
LinkedIn1k
LinkedIn
Share